ريشه دارم در خاك كهنم

پرچم عشق است حرفم

                            سخنم

جنس آتش دارد پيرهنم

باد مي آيد باد

مي فزايد برافروختنم

بايد مي آيد، باد

مي نوازد او موسيقي پاييزي را

برگ ها را مي رقصاند، مي لرزاند

باد مي تازد با موسيقي خشم

مي زند شلاق بر جان و تنم

من مي ريزم ليك

من نمي افتم ليك

بسته بر عشق دل خويشتنم

هم اگر بايد ريخت

هم اگر بايد رفت

هم اگر مي روبد باد از وطنم

آخرين تن به خزان داده باغ

آخرين سبز درافتاده به مرگ

آخرين برگ منم        

شعر از شادروان مجتبي كاشاني